است ولى اين آيه از آن سورهء مدنى است آنان را قانع نمىكند تا اينكه مىگويد : شايد مراد از آيه ورقة بن نوفل از اهل مكّه يا غير او باشد تا تمام سوره مكى گردد « 1 » . سيوطى در الدر المنثور از سعيد بن منصور و ابن جرير و ابن المنذر و ابن ابى حاتم و نحاس نقل مىكند كه مىگويند : سعيد بن جبير مىگفته كه آيه‌اى در حق عبد اللّه بن سلام در قرآن نازل نشده است « 2 » . روايات ديگرى را نيز سيوطى در الدر المنثور نقل كرده كه تمام آنها مىرساند كه بعيد است آيه شريفه درباره ابن سلام نازل شده باشد . اخبار وارده در تعيين مكى و مدنى در صفحات سابق آنچه را كه از ائمه ما ( عليهم السلام ) در تعيين مكى و مدنى وارد شده بود اجمالا نقل كرديم و در اينجا آنچه از بعضى از اصحاب نقل شده بيان مىكنيم . سيوطى در اتقان از كتاب فضايل القرآن ابن ضريس با سندى كه نقل كرده از ابن عباس روايت مىكند : هرگاه در مكه معظمه آغاز سوره‌اى نازل مىگشت در همان مكه نوشته مىشد و سپس هر چه خداوند متعال مىخواست به آن اضافه مىشد و اولين سوره‌اى كه در مكه معظمه نازل گشت سورهء « اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ » بود و بعد از آن « ن » و به ترتيب سوره‌هاى ذيل نازل گشت : سوره يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ ، يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ ، تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ ، إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ، سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى ، وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشى ، وَ الْفَجْرِ ، وَ الضُّحى ، أَ لَمْ نَشْرَحْ ، وَ الْعَصْرِ ، وَ الْعادِياتِ ، إِنَّا أَعْطَيْناكَ ، أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ ، أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ ، قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ ، أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ ، قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ، قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ، قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ، وَ النَّجْمِ ، عَبَسَ ، إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ، وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها ، وَ السَّماءِ ذاتِ الْبُرُوجِ ، وَ التِّينِ ، لِإِيلافِ قُرَيْشٍ ، الْقارِعَةُ ، لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ ، وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ ، وَ الْمُرْسَلاتِ ، ق ، لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ ، وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ ، اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ ، ص ، الاعراف ، قُلْ أُوحِيَ ، يس ، الفرقان ، الملائكة ، كهيعص ، طه ، الواقعه ، طسم ، الشعراء ، طس ، القصص ، بنى اسرائيل ، يونس ، هود ، يوسف ، الحجر ،

--> ( 1 ) رسالة الاسلام ، صادره از قاهره دار التقريب ، سال 12 ، ص 361 . ( 2 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 69 .